Адміністративне правo і процес
ISSN: 2227-796X (Print), ISSN: 2617-8354 (Online)

Науково-практичний журнал‚ заснований Київським національним університетом імені Тараса Шевченка

СУЧАСНІ ПРОБЛЕМИ РЕГІОНАЛЬНОГО РОЗВИТКУ ТА СОЦІАЛЬНО-ЕКОНОМІЧНИЙ ПОТЕНЦІАЛ МІСТ НА ПРАВАХ РАЙОНУ ПІВНІЧНО-ЗАХІДНОГО МАКРОРЕГІОНУ -ІВОНА КОЗА.

 

Iwona Koza.Regional development and social-economic potential of town districts

    Both the Polish economy as well as global, capital, next to the ground and work, is one of the three fundamental factors. Today, both in the context of the assessment of the situation of the enterprises, targeting local authorities and communities, as well as assessing the effectiveness of the investment, the concept of capital strongly focuses around the same intellectual capital, as a current or potential resource creation, or zooming in on the wealth of the enterprise, community, or nation. In this context, it is worth a glimpse of expansive Polish reality of the communities. 

    The first objective of the article is an approximation methods, so that you can see the expansive reality of Polish cities, which for more than a quarter of a century is one of the Polish local government structures. These realities will be reviewed methods to capture links and dependencies between cause and effect diagrams social-economic phenomena.

    The second objective of this article is an analysis of the needs of the district authorities in the fi eld of information, from the economic and social environment and the possibilities of the collection of such information through modern, innovative methods. The culmination of the article will show the results of tests carried out on the basis of the above-characterized method.

 

 Wprowadzenie

 

Zarówno w gospodarce polskiej, jak i globalnej, kapitał, obok ziemi i pracy, jest jednym z trzech fundamentalnych czynników. Na drodze ewolucji tego pojęcia, powstało pojęcie kapitału społecznego, co podkreśliło rolę poszczególnych  ludzi  oraz  powiązań  społecznych   [1;52]. Współcześnie natomiast, zarów no w kontekście oceny sytuacji przedsiębiorstw, kierowania społecznościami samorządowymi, czy oceniania efektywności inwestycji, pojęcie kapitału bardzo mocno ogniskuje się wokół samego kapitału intelektualnego, rozumianego jako bieżący, lub potencjalny zasób tworzenia, lub powiększania bogactwa danej jednostki gospodarczej, wspólnoty, czy narodu [16;25].

 

Problematyka kapitałuintelektualnego, podobnie jak i problematykarozwoju lokalnych wspólnot, są to więc stosunkowo młode dziedziny ekonomii i gospodarkiprzestrzennej,któreniemają jeszcze własnej, autonomicznej teorii. Jednakże wspólnoty lokalne odgrywają podstawową rolę w systemie gospodarczym i społecznym kraju. Stanowią one miejsca koncentracji zasadniczejaktywności gospodarczej. Bowiem to w nich inicjuje się potencjał związany zrozwojem gospodarczym, wzorcami zatrudnienia i konsumpcji oraz wszystkimi innymi aspektami charakteryzującymi rzeczywistośćgospodarczą.

 

Oceny roli kapitału ludzkiego (zarówno społecznego, jak i intelektualnego) w rozwoju regionu, można dokonać ze względu na dwa rodzaje uwarunkowań: uwarunkowania demograficzne oraz uwarunkowania społeczne. [40] Uwarunkowania demograficzne dotyczą struktury ludności, zróżnicowania tego zasobu kapitału i zdolności jego rozwoju. Natomiast uwarunkowania społeczne dotyczą całokształtu infrastruktury społecznej i warunków życia ludności, stanowiąc podstawę materialną przekazu usług zaspokajających potrzeby socjalne, oświatowe i kulturalneludności.Zrozumienie rozwoju wspólnot samorządowych  wymaga  zatem  analizy wszystkich wzajemnie sprzężonych charakterystyk[57].

 

Pierwszym celem artykułu jest przybliżenie metod, dzięki którym dostrzec można ekspansywną rzeczywistość polskich  miast  grodzkich,  któ re od ponad ćwierć wieku stanowią jedną z polskich struktur samorządowych. Powyższe realia zostaną zweryfikowane metodami taksonomicznymi pomagającymi uchwycić powiązania i zależności przyczynowo-skutkowe występujące pomiędzy zjawiskami społeczno –gospodarczymi.

 

Drugim celem artykułu jest analiza potrzeb samorządów grodzkich w zakresie informacji zewnętrznych, płynących z otoczenia społeczno gospodarczego oraz możliwości gromadzenia tychże informacji za pomocą nowoczesnych, innowacyjnych metod.

 

W oparciu o powyższą klasyfikację, zbudowana jest tematyka poniższego artykułu. Dla realizacji pierwszego z powyższych celów, dobrane będzie odpowiednie narzędzie badawcze złożone z zestawu indeksów statystycznych. Korzystając z niego może być przeprowadzona charakterystyka potencjału społeczno-gospodarczego miast grodzkich.

 

Natomiast problematyka zbierania informacji zewnętrznych przez samorządy dotyczyć będzie crowdsourcingui charakterystyki tej możliwościzbierania i wykorzystania zebranychinformacji.

 

Kapitał intelektualny jako gwarant ekspansywnej rzeczywistości polskich miast grodzkich. Według literatury przedmiotu, kapitał, w tym także kapitał intelektualny, to samo  pomnażającasię wartość [41]. Pomnaża się ona w wymiarze zarówno kulturowym, środowiskowym,  infratechnicznym,   jak  i gospodarczym, czy przestrzennym. Charakterystycznymi wyróżnikamispołeczno-kulturowego wymiaru kapitału intelektualnegosą,zarównoludnośćijej struktura, wykształcenie, kwalifikacje zawodowe, stopa bezrobocia, integracja lokalna i regionalna, warunki życia społeczności lokalnych, profesjonalizm instytucji administracji państwowej i samorządowej, czy dostępność do usług społecznych. Dla wymiaru środowiskowego liczą się zasoby środowiska przyrodniczego i ich zewnętrzna ocena, stan zanieczyszczenia i zniszczenia środowiska naturalnego, infrastruktura ekologiczna, świadomość ekologiczna, programy ekorozwoju i potencjalne źródła ich finansowania. Wymiar infratechniczny można poznać charakteryzującstan jakościowy infrastruktury technicznej, programy modernizacji tej infrastruktury, istniejące luki infrastrukturalna, strategiczne inwestycje infrastrukturalne i potencjalną dostępność do zewnętrznych źródeł finansowania. Wyróżnikami odnoszącymi się do gospodarczego wymiaru funkcjonowania danego regionu, są: potencjał gospodarczy, przedsiębiorczość gospodarcza sektorów i branż, rynki lokalne i regionalne, baza ekonomiczna miast i regionów, korzyści oraz koszty zewnętrzne i społeczne, dobra wspólne i udogodnienia, konkurencyjność regionów, czy stan współpracy międzyregionalnej i międzynarodowej. Wreszcie walory przestrzennego wymiaru rozwoju regionu przybliżają charakterystyki odnoszące się do zagospodarowania    przestrzennego,    układówfunkcjonalno-przestrzenne, dostępności przestrzenna, kompozycji i ładu przestrzennego, konfliktów w przestrzeni, czynników kształtujących przestrzeń ekonomiczną, lokalizacyjnych procesów przestrzennych, jak i wartości przestrzeni danego regionu  [50]:

 

1.  Narzędzie badawcze odnoszące się do kapitału intelektualnego. Rozwój lokalny i regionalny to  stosunkowo  młode dziedziny ekonomii i gospodarki przestrzennej, które nie mają jeszcze własnej, autonomicznej teorii. Ten specyficzny rodzajdziałalności,służącywgruncierzeczy rozwojowi oraz usprawnianiu organizacji działań na rzecz kształtowania przestrzeni, struktury i funkcjonowania lokalnego oraz terytorialnego systemu społecznego, korzysta w sferze rozważań teoretycznych z dorobku ogólnej teorii rozwoju gospodarczego, czy teorii ekonomii oraz teorii gospodarki przestrzennej[32].

 

Badanie prawidłowości zachodzących w zjawiskach i procesach masowych umożliwiają w szczególności metody taksonomiczne1. Aby można było stosować metodę taksonomiczną,muszą być spełnione dwa warunki: po pierwsze –zjawiska wytypowane jako cechy muszą być ilościowo wymierne, po drugie –muszą być zagwarantowane wiarygodne dane statystyczne reprezentujące wartości cech w odpowiednim przekroju terytorialnym[9].

 

Najpopularniejsza, taksonomiczna metoda różnic przeciętnych (nazwana metodą Czekanowskiego od nazwiska jej twórcy) polega na łączeniu w gru py elementów większej zbiorowości. Łączysięelementy,którewporównaniuz innymi charakteryzują się mniejszymi różnicami przeciętnymi w zakresie szeregu równocześnie uwzględnionych cech. Inaczej mówiąc, jest to klasyfikacja jednostek (w tym przypadku przestrzennych) pewnej zbiorowości ze względu na kilka celowo dobranych cech.Natomiast ze względu na przyjętą metodę badań [13], postawiono na analizę kompleksową polegającą na przeprowadzeniu oceny rzeczywistości z punktu widzenia powiązań i zależności występujących między zjawiskami gospodarczymi; zawiera ona całościowe spojrzenie na działalność jednostki gospodarczej i jest narzędziem poznania i oceny zjawisk gospodarczych; dostarcza uporządkowanych obserwacjiwyrażonych we wskaźnikach, wraz z zależnościami przyczynowo – skutkowymi między tymi zjawiskami [37;10].

 

Do oceny specyfiki kapitału intelektualnego badanych wspólnot samorządowych warto skorzystać z danych z Głównego Urzędu Statystycznego1, pogrupowanych w podzbiory pozwalające oszacować poziom rozwoju  społeczno-

 

-gospodarczego wspólnot samorządowych, tj:

 

Rozwój gospodarczy:

 

Nakłady inwestycyjne w przedsiębiorstwach (ceny bieżące; bez podmiotów gospodarczych o liczbie pracujących do 9 osób) na 1 mieszkańca w wieku produkcyjnym,  Wartość     kapitału     zagranicznego spółek na 1 mieszkańca w wieku produkcyjnym;

 

Zatrudnienie: Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą na 100 osób w wieku produkcyjnym

 

Włączenie społeczne: Przeciętne miesięczne wynagrodzenie brutto (podmioty gospodarcze powyżej 9 osób),Udział długotrwale bezrobotnych (dłużej niż 1 rok) w bezrobotnych zarejestrowanych ogółem;

 

Demografia: Przyrost naturalny na 1000 ludności, Saldo migracji na pobyt stały osób w wieku produkcyjnym na 10 tys. ludności

 

w wieku produkcyjnym; Zmiany klimatu i energia: Zużycie energii elektrycznej na 1 mieszkańca;

 

Transport: Długość dróg publicznychlokalnych o nawierzchni twardej na 100km2;

 

Otwartość i uczestnictwo: Liczba zarejestrowanych fundacji, stowarzyszeń i organizacji społecznych na 10 tys. mieszkańców;

 

Instrumenty ekonomiczne: Środki z Unii Europejskiej na finansowanie programów i projektów unijnych pozyskane przez gminy i powiaty w przeliczeniu na 1 mieszkańca.

 

Do opisu struktury statystycznej powyższych charakterystyk wspólnot samorządowych wykorzystać można takie miary, jak: średnia arytmetyczna wartości osiągniętej w poszczególnych latach oraz łańcuchowe indeksy dynamiki, liczone rok do roku oraz średnia geometryczna obrazująca przyrost wartości w roku  ostatnim  w  odniesieniu  do  rokupierwszego1.Dobrane metody analityczne pozwalają na rzetelny wgląd w procesy rozwojowe[54].

 

Badania analityczne kończą się zestawieniemwyników,zarównowformie liczbowej, graficznej, jak i opisowej. Forma liczbowa pomoże uporządkować informacje na temat przebiegu najważniejszych badanych zjawisk w czasie i w przestrzeni2. Z kolei forma graficzna pozwoli na przedstawienie zmian zaobserwowanych w badanych charakterystykach za pomocą wykresów radarowych. Wreszcie forma opisowa posłuży do wyrażenia ocen i opinii oraz sformułowania diagnoz iwniosków.

 

2.   Charakterystyki odnoszące się do kapitałuintelektualnego

 

Punktem wyjścia do charakterystyki czynników sprzyjających budowie harmonijnego rozwoju jest poziom rozwoju danej wspólnoty samorządowej. Wykluczenie i nierówność społeczna to sytuacja uniemożliwiająca lub znacznie utrudniająca jednostce lub grupie pełnienie ról społecznych (rodzinnych, zawodowych, obywatelskich, towarzyskich), korzystanie z dóbr publicznych   i infrastruktury społecznej, gromadzenie zasobów i  zdobywanie  dochodów w godny sposób. Problem marginalizacji społecznej stanowi podstawową barierę wzrostu gospodarczego i harmonijnego rozwoju. Natomiast koncepcja włączenia społecznego zakłada stworzenie społeczeństwa opartego na integracji społecznej, uwzględniającego solidarność  między  pokoleniami  orazwramach pokoleń, a także zagwarantowanie poprawy jakości życia obywateli, które są podstawą dobrobytu społecznego3. Indeksem statystycznym dającym informację w tym zakresie jest przeciętne miesięczne wynagrodzenie brutto.

 

Dostęp do rynku pracy w kontekście włączenia społecznego oznacza ponadto, że każdy obywatel wykazujący chęć zatrudnienia powinien mieć możliwość znalezienia pracy odpowiadającej jego kwalifikacjom zawodowym. Miejsce zajmowane na rynku pracy decydujenie tylko o sytuacji materialnej, ale i statusiespołecznym4.

 

W Polsce obserwuje się ponadto nasilenieprocesustarzeniademograficznego ludności. Taka sytuacja może wynikać z bardziej świadomego planowania rodziny, lepszej dostępności i jakości usług medycznych, poprawienia się sytuacji materialnej ludności i prowadzenia zdrowszego stylu życia.Postępujący proces starzenia się społeczeństwa wymaga planowania i organizowania takich działań pomocy społecznej, które zabezpieczą różnorodne potrzeby osób zaliczanych do starszej grupy wiekowej oraz zapewnią im odpowiednią  opiekę zdrowotną i dostęp do rynku pracy. Stanowi on duże wyzwanie dla polityki socjalnej państwa, w utrzymaniu na stabilnym poziomie finansów publicznych. Zmiany demograficzne mają zatem istotne znaczenie dla rozwoju społeczno-gospodarczego5. Jednocześnie, sprawiedliwy podział dochodów, solidarność międzypokoleniowa, a  tak że wzrost poziomu życia, zmniejsze nie ubóstwa i wykluczeniaspołecznegowśród  osób  starszych  zaliczane  są dopriorytetowych celówzrównoważonego rozwoju [23]. Podstawową grupę mierników charakteryzujących zmiany demograficzne stanowią te, które służą diagnozie sytuacji i ocenie tendencji w zakresie starzenia demograficznegoludności, na który wpływ mawiele.

 

Ograniczenie zmian klimatycznych, kosztów tych zmian oraz negatywnych skutkówdlaśrodowiskaispołeczeństwa jest podstawowym czynnikiem decydującym o możliwości zachowania naszej planety dla przyszłychpokoleń.

 

Rosnące wraz z rozwojem cywilizacyjnym zapotrzebowanie na energię, przy wyczerpywaniu się jej tradycyjnych zasobów – głównie paliw kopalnych(węgiel,ropanaftowa,gazziemny) oraz towarzyszący ich zużyciu wzrost zanieczyszczenia środowiska naturalnego, powoduje zwiększone zainteresowanie wykorzystaniem energii ze źródeł odnawialnych1.

 

Transport jest kluczowym sektorem dla zrównoważonego rozwoju zewzględu na korzyści społeczne i ekonomiczne, które dzięki niemu można osiągnąć przy jednoczesnym minimalizowaniu jego niekorzystnych skutków dla społeczeństwa, gospodarki oraz środowiska. Zrównoważony transport uwzględnia kryterium dostępności do usług transportowych zgodnie z wymogiem bezpieczeństwa zdrowotnego i ekologicznego (oddziaływania  na  ekosystemy)  z uwzględnieniem zasady sprawiedliwości międzypokoleniowej, następnie kryterium efektywności ekonomicznej oraz kryterium ograniczania wpływu na środowisko (negatywnych efektów zewnętrznych)iwykorzystanieprzestrzeni(gruntów). We współczesnym świecie zapewnianie mobilności oraz dostępności do publicznych dóbr i usług stanowi jedno z kluczowych wyzwańrealizacji celów rozwojowych.Zrównoważony system transportowy jest czynnikiem decydującym o atrakcyjności danego terenu dla jego mieszkańców, ale także dla osób go odwiedzających[23].

 

Jeden z podstawowych celów w dążeniu do stabilnego rozwoju stanowi osiągnięcie ładu polityczno-instytucjonalnego, określanego jako tzw. dobre rządzenie –postrzegane w wymiarze ekonomicznym, politycznym i środowiskowym. Jego przejawem jest m.in. zaangażowanie obywateli w rozwiązywaniu problemów społecznych, zapobieganie przez jednostki samorządu terytorialnego nadmiernemu obciążeniu środowiska naturalnego, efektywne zarządzanie finansami jednostek samorządu terytorialnego2. Co więcej, dobre rządzenie charakteryzuje się takimi cechami jak otwartość, czyli dostęp do instytucji publicznych i procesów podejmowania decyzji oraz uczestnictwo, prowadzące do wzrostu zaufania społecznego wobec instytucji i udziałuspołeczeństwa w procesach politycznych. Partycypacja społeczności lokalnych w rozwiązywaniu problemówspołecznych (uspołecznienie procesu podejmowania decyzji) jest wyznacznikiem społeczeństwaobywatelskiego3.

 

Wśród narzędzi wspierających stabilny rozwój wskazuje się takie,których celem jest zapobieganie nadmiernemu obciążeniu środowiska naturalnegooraz wywieranie stabilizującego wpływu na finanse samorządowe. Istotneznaczeniema w tym względzie racjonalne gospodarowanie środkami finansowymi przez jednostki samorządu terytorialnego, a także stosowanie opłatśrodowiskowych i eksploatacyjnych1.

 

Konkretnym dowodem na prowadzenie prac w tych zakresach są w poszczególnych regionach strategie ich rozwoju2.Realizowane są w nich klauzule Traktatu Lizbońskiego3, w imię których szczególnego znaczenia w polityce spójności UE nabiera kwestia terytorialnego wymiaru, a czego konsekwencją jest dostosowanie interwencji wwiększymstopniudopotrzebróżnych rodzajówterytoriów.

 

Jak widać powyżej, dobrany zestaw wskaźników pozwala na wyraźne dostrzeżenie  specyfiki  polskich   miastgrodzkich i ichtendencjirozwojowych. Analiza    potrzeb samorządów grodzkich w zakresieinformacjizewnętrznych. Innowacja jesttozrozumienie, poznanie i kreacjanowejwartości społecznej, lubekonomicznej4.Jestona skutkiem tego, żeludzieodczuwają, jednocześnie ogólnospołecznąiwewnętrzną, potrzebęzmienianiaświatana lepsze5. Innowacje dzieli sięnaorganizacyjne, procesowe,produktowei marketingowe, przy czymwśródprocesowych wyróżnia się m. in.związanez wymianą, w tym gromadzeniem   informacji [5].

 

Z punktu widzenia teorii kierowania gromadzenie informacji przez dany podmiot (podobnie  jak  zaso bów finansowych, rzeczowych i ludzkich) należy do zasilania, obok przede wszystkim planowania, a także organizowania, przewodzenia i kontrolowania6. Wymienione czynności kierownicze realizowane są podczas planowania (opracowywania planów), wykonywania planów oraz kontroli ich wykonania.Odnosząsięonezatemdoprocesów i decyzji, których celem jest określenie działań, nadanie mocy sprawczej a na koniec sprawdzenieefektywności.

 

Powyższestwierdzeniadotycząrównież samorządów powiatowych, przy czym kierowanie procesami wspólnymi, podejmowane przez rząd, ry nek, społeczności lub organizacje formalne lub nieformalne, nazywane jest governance7.

 

W polskiej strukturze samorządowej,   zarówno   powiaty   grodzkie, jaki ziemskie, są systemami  przestrzen no – gospodarczymi obejmującymi, wyodrębniony z otoczenia, fragment przestrzeni ekonomicznej, trwale zamieszkany, zagospodarowany i wykorzystywany przez określoną społeczność. [29., 2006; 7., 2009] Wypełniony jest on różnorodnymi, wzajemnie powiązanymi podmiotami, w tym gospodarczymi, które stanowią o wewnętrznym potencjale danego powiatu.

 

Społeczności jednostek samorządowych są znacznie zaangażowane finansowo w ich istnienie, bowiem dochody własne powiatów stanowią ponad połowę ich dochodów ogółem [35]. Dlatego społeczności te powinny mieć możliwość współdecydowania  przynajmniej o części wydatków, tak jak od kilkunastu lat ma to miejsce w niektórych krajach Ameryki Południowej, a ostatnio także Europy Zachodniej.

 

Pojęcie i istota crowdsourcingu. Innowacją  w  zakresie  zbierania inforsłowo crowdsourcing zostało zdefiniowane i użyte przez Jeffa Howe’a dopiero w 2006 r. jako oddanie pracy w ręce niezdefiniowanej, dużej grupy ludzi4.

 

W kolejnych latach znaczenie słowa crowdsourcing uległo zmianie,przekształcając się w działanie i stając się niemal synonimem słowa «współpraca». Obecnie termin ten występuje w znaczeniach wąskim i szerokim. Wznaczeniu szerokim crowdsourcing jest zbiorowym dzieleniem się informacją (każdym typem informacji, w tym własnymi gustami), zwykle w czynie społecznym,zaśwwąskim–dzieleniemsię wiedzą profesjonalną, czyli projektami, pomysłami i ideami, w czynie społecznym albo za odpowiednie, często niemałe wynagrodzenie. Crowdsourcing, będąc innowacyjną metodą zbieraniainformacji, jest innowacją procesową w kierowaniuorganizacją.

 

Organizacja, poszukująca rozwiązania  określonego  zagadnienia metodą

 

macji  jest  crowdsourcing1,  który   jestneologizmem złożonym z dwóch słów angielskich: crowd – tłum orazsourcing– czerpanie. Można je rozumieć więc jako czerpanie z wiedzy i potencjału tłumu2.  Metodę  tę,  określaną  mianem

 

«zbiorowej mądrości» lub «mądrości tłumu», znano od dawna3. Jednak samowąsko rozumianego crowdsourcingu, kieruje zapytanie do szerokiego  gro na odbiorców, na ogół na odpowiednich platformach internetowych, którzy z kolei przedstawiają swoje idee, propozycje czy sugestie. W rezultacie, crowdsourcing pozwala prezentować poglądy wszystkim, którzy mają na to ochotę1.

 

Według Erica von Hippela faktycznymi twórcami wielu produktów, nowo pojawiających się na rynku, są przede wszystkim ich użytkownicy, nazywani przez niego «wiodącymi użytkownikami»2. Według niego, wszelkie organizacje oraz instytucje, zarówno prywatne, jak i publiczne, powinny nawiązywać współpracę z użytkownikami wiodącymi, przede wszystkim w celu poznawania tendencji rozwojowych wposzczególnych dziedzinach ekonomicznych, społecznych czy kulturalnych.

 

A zatem, społecznośćcrowdsourcingowa jest zbudowana głównie z amatorów, wykazujących się wysoką kreatywnością3. W rezultacie,  pojawia  się

 

«nieformalna zasada» crowdsourcingu: przemiana amatorów w profesjonalistów4. Znaczenie to Reichwald Piller określił jako interaktywne tworzenie wartości [14].

 

Najlepsze  pomysły  mogą  byćwyłonione przez samych uczestników,  jakrównież przez organizatora badania. Autorzy najlepszych prac często są nagradzani, a ich projekty stają się inspiracją do działania lub, co nierzadko ma miejsce, wdrażane są w życie.

 

A zatem,  w  przypadku  stosowania crowdsourcingu występuje sytuacja win win, w której zarówno organizatorzy, jak i uczestnicy badania mogą zyskać. Organizator, po pierwsze – ogranicza wydatki na rozwiązanie zagadnienia, po drugie – uzyskuje nie co najwyżej kilka lecz olbrzymią liczbę pomysłów; po trzecie, odwołując się i polegając na opiniach środowiska zewnętrznego, tworzy swój nowy pozytywny wizerunek. Natomiast dla uczestników, którzy współuczestniczą w procesie tworzenia, jest to olbrzymia szansa na sprawdzenie własnych sił, zaprezentowanie swoich pomysłów, a bywa także, uzyskania niemałego wynagrodzenia. Niestety niema (i w najbliższych kilku latach raczej nie będzie) jednego  wskaźnika efektywności crowdsourcingu wspólnego dla wszystkich inicjatywcrowdsourcingowych5. Dlatego odpowiednie wskaźniki powinny być dobierane odrębnie dla każdej inicjatywycrowdsourcingowej.

 

Crowdsourcing jest bardzo popularny w USA6. Coraz większą popularność zyskuje on także i w innych krajach7. Stosowany jest on w różnych celach, zarówno   przez   znane   marki  (przedewszystkim   Dell1,   Pepsi2,  Starbucks3,iStockPhoto4),jakiinstytucjeorazorganizacje samorządowe i pozarządowe5, a także media społecznościowe6, a nawet pojedyncze osoby7.

 

W Polsce metoda ta dopiero zdobywa swoich zwolenników, jednak ich liczba szybko rośnie, dzięki czemu cieszysięoncorazwiększąpopularnością8. Jedną z pierwszych rodzimych platform wymiany crowdsourcingowej jest sprinet.pl. Jego użytkownicy dzielą się nie tylko pomysłami na biznes, ale również poradami, jak ułatwić sobie codzienne życie czy spełnić postanowienia noworoczne9Wokół  serwisu  powstałaspołeczność,  w  ramach  której  poglądamiwymieniają się osoby o podobnych zainteresowaniach. Jeżeli sprinet.pl rozwinie się podobnie jak platformy zagraniczne, to można spodziewać się poważnego gracza na rodzimym rynku crowdsourcingowym.

 

Rodzaje crowdsourcingu Wyróżnia się pięć głównych odmiancrowdsourcingu:1

 

zbieranie wiedzy społeczności (pooling collective knowledge), które służy dzieleniu się informacjami i wiedzą, bądź też zbieraniu informacji w celu rozwiązywania różnych zagadnień2. Metodę tę stosują zwykle firmy funkcjonujące na rynku, ogłaszając w specjalnych serwisach (np. sprinet.pl), że poszukują rozwiązania  określone go zagadnienia lub inspiracji do kolejnych produktów. Użytkownicy  portalu podsyłają im swoje pomysły, a oferty wybrane przez zamawiających  zosta ją wcielone w życie. Czasem nagrodą jest wymienienie pomysłodawcy w napisach  końcowych  (np.  teledysku  czyfilmu), niekiedy gratyfikacja pieniężna, a w wyjątkowych przypadkach nawet oferta pracy3;

 

mikrowolontariat (microvolunteering), który polega na podzieleniu zadań do wykonania na  małe  fragmenty, dzięki czemu można je delegować  na poszczególne osoby, które chcą się zaangażować4;

 

wspólne tworzenie sztuki (crowd creation), który polega na współuczestniczeniu w tworzeniu dzieła sztuki5;

 

głosowanie społecznościowe (crowd voting), które wychodzi naprzeciw postawie większości ludzi, zgodnie z którą lubią oni wyrażać swoje opinie poprzez głosowanie lub rankingowanie  lub też dając informację zwrotną6. Wykorzystując tę cechę, można zwiększyć zainteresowanie właśnie prowadzonym działaniem oraz zdobyć nową publiczność;

 

finansowanie społecznościowe (crowdfunding), które polega na wspieraniu finansowym      określonego      projektu,umożliwiającym jego realizację1. W tym celu wykorzystywane są platformy crowdfundingowe, w szczególności tzw.start-upy(kickstartery2),będącepopularnymi formami wspierania początkujących przedsiębiorców. Ludzie skupieni w serwisach, finansujący ciekawe projekty innowacyjne, pomagają w rozwoju nowych technologii lub rozwiązań użytecznych w życiu codziennym3. Osoby zbierające fundusze za pomocą kickstartera robią to nie tyko z chęcizysku, ale również z poczucia «odpowiedzialnościspołecznej»4.

 

Każdy z wymienionych rodzajów crowdsourcingu bywa stosowany wróżnych obszarach i działaniach –pojedynczo alborazem.

 

A zatem, rozwój społecznego ruchu wspierania biznesu sprawił, że sprawne rozwinięcie własnej firmy możliwe jest bez pomocy kredytów bankowych czy wysoko opłacanych doradców. Pomysł naproduktmożnazaczerpnąćzplatform crowdsourcingowych,apieniądzenarealizację projektu z serwisów crowdfundingowych, przy czym na finansowanie mogą liczyć jedynie najlepsi, zarówno pod względem potencjalnego produktu, jak i profesjonalnego przygotowania oferty. Zaangażowanie społeczne stanowi, więc, przyszłośćbiznesu.

 

Rola crowdsourcingu w gromadzeniu informacji przez subregiony

 

Cechącharakterystycznąwspółczesnej gospodarki rynkowej,któradeterminuje wszelkie działaniairelacje zachodzące w jej obrębie,jestkonkurencyjność. Jednymznajważniejszych sposobów zwiększaniatejkonkurencyjności jest stworzenie, anastępniekonsekwentna realizacjastrategiipromocyjnej, a więc stworzenie ijaknajlepsze wypromowanie własnejmarki,przy czym ogromny wpływ na to,jakkonkretna marka jest postrzegana mato,co sięoniejmówiorazjaksięoniejmówi5. Należy przy tym pamiętać, że   mar-

 

ka to nie tylko «artykuły na półce sklepowej» czy konkretne usługi, ale tak że określona osoba, zbiorowość, w tym aglomeracja czy subregion. One również wymagają odpowiedniego kreowania  marki,  aby  mogły  skutecznie   się

 

«sprzedać».

 

W przypadku budowania wizerunku subregionu, właściwe przedstawienie subregionu, wraz z uwypukleniem jego najmocniejszych stron, ma przekonać odbiorców przekazu, że jest to najlepsze miejsce do zamieszkania, zwiedzania czy zainwestowania kapitału. Kluczem w skutecznej budowie wartościowej i rozpoznawalnej marki subregionu jest, więc, przede wszystkim jej promocja1. A zatem, subregion, podobnie jak przedsiębiorstwo dobrze prosperujące na rynku, musi się promować i konsekwentnie budować swój pozytywny wizerunek. Bardzo duże znaczenie ma przy tym przepływ informacji nazewnątrzsubregionu.

 

Powstaje jednak pytanie, na jakiej podstawie zbudować odpowiednią strategię. Obecnie bardzo często podczas budowania strategii promocyjnej samorządów wykorzystuje się wszelkiegorodzaju narzędzia, których zadaniem jest poznanie opinii mieszkańców danego subregionu na temat ogólnego zarysu koncepcji strategii promocyjnej, a także zachęcenie ich dowspółdecydowania o tym, co będzie się działo dalej z subregionem. W tym celu wykorzystujesię

 

m. in. szeroki wachlarz narzędzi crowdsourcingowych, m.in. badania marketingowe, sondaże, konsultacje społeczneorazmediaspołecznościoweiportale internetowe, przy czym osoba zajmująca się crowdsourcingiem powinna pamiętać o regularnym zadawaniu pytań na temat działań, które mogą   rozwijaćzaangażowanie społeczności w życie danej organizacji [53].

 

Pomysł na skuteczne wykorzystanie crowdsourcingu przez administrację lokalną pochodzi z brazylijskiego Porto Alegre2, w którym mieszkańcom dano możliwośćzdecydowania,nacozostaną przeznaczone pieniądze z budżetu miasta. Mieszkańcy otrzymali bezpośrednią możliwość decydowania o własnym mieście, kreowania otaczającej ich rzeczywistości i podejmowania decyzji o tym, co jest im najbardziej potrzebnedo prawidłowego funkcjonowania w aglomeracjimiejskiej.

 

Po 2000 r. pomysł budżetu obywatelskiego przywędrował również do Europy i zaczął być szeroko stosowany przez wielu włodarzy największych miast starego kontynentu3.

 

Również w Polsce tego rodzaju sposób realizacji idei  crowdsourcingo wej przez administrację publiczną znalazł  podatny  grunt  w  wielumiastach,

 

m. in. we Wrocławiu, którego władze jako pierwsze w Polsce rozpoczęły komunikację marketingową z otoczeniem4 oraz w Warszawie5, Poznaniu6 i Łodzi7, których mieszkańcom, jako pierwszym w naszym kraju, dano możliwość zdecydowania, na co zostanie  przeznaczona część pieniędzy z budżetu miasta. Idea ta jest coraz powszechniej wykorzystywana w polskich miastach. O krok dalej poszła administracja mia sta Konin, której przedstawiciele chcą, aby do 2018 r. wszystkie wydatki inwestycyjne zależały od decyzji mieszkańców1. Wykorzystywanie crowdsourcingu w tym zakresie jest skutkiem tego, że mieszkańcy są coraz bardziej zainteresowani bezpośrednim uczestnictwem w życiu swojej wspólnoty i chcą mieć coraz większy wpływ na gospodarowanie wydatkami budżetowymi, które nierzadko przeznaczane są na inwestycje mało istotne lub potrzebne tylko niewielkiej liczbieosób.

 

Samorządy  coraz  częściej   stara ją się aktywizować społeczność lokalną do wspólnego działania także i w innych obszarach, ogólnie mówiąc, na rzecz dobra zbiorowego. Mieszkańców motywuje się do tworzenia rozwiązań, np. promocyjnych dla własnego subregionu, aktywizując ich m. in. poprzez różnego rodzaju kampanie  reklamowe, konkursy oraz akcje crowdsourcingowe. Mieszkańcy mogą m. in. pomóc stworzyć atrakcyjny slogan reklamujący subregion, który stanie się mocnym fundamentem pod budowę odpowiedniej strategii marketingowej, zgłosić własne propozycje odnośnie doelementów, które znajdą się na plakaciepromującym ich subregion, lub też osobiście wziąćudziałwtakiejpromocji.Pozwala to uzyskać znacznie większą liczbę możliwych rozwiązań, a także rozbudzawmieszkańcachchęćwzięciaodpowiedzialności za rozwój wizerunkowy ich  subregionu.  Jednocześniepozwalato uzyskać kompleksową wiedzę na temat odczuć i reakcji odbiorców przekazu reklamowego.

 

Przykładowo, najpopularniejszą formą promocji subregionu turystycznego, wykorzystywaną w internecie, są fan pages w serwisach społecznościowych, głównie na facebooku. Ich głównym założeniem jest stawianie na interakcję z internautami, którzy w dużej części sami tworzą zawartość merytoryczną profilu, umieszczając ciekawe informacje, grafiki oraz zdjęcia dotyczące życia miasta i jego mieszkańców. Bardzo często poddawane są pod dyskusje różne ciekawe pomysły odnośnie do uatrakcyjnienia funkcjonowania subregionu poprzez nowe inwestycje, wydarzenia sportowe, kulturalne czy akcje społeczne2. W rezultacie powstaje swoista baza rozwiązań, aprobowanych przez mieszkańców, z których skorzystać mogąwszyscy.

 

A zatem, crowdsourcing pozwalasamorządom, przede wszystkimna3:

 

zgromadzenie wokół samorządu społeczności zaangażowanej w jego działalność;

 

znaczne zwiększenie liczby rozwiązań możliwych do wykorzystania;

 

zmniejszenie w dużym stopniukosztów,dzięki:

 

zmniejszeniu obciążenia osób zatrudnionych na etacie;

 

zmniejszeniu angażowania(drogich) konsultantów zewnętrznych oraz nagradzaniu tylko tych spośród pomysłodawców zewnętrznych, których pomysły na rozwiązanie zagadnienia zostały uznane za najlepsze;

 

zbudowanie przez samorząd pozytywnego wizerunku na zewnątrz poprzez szczerość i transparentnośćswych działań.

 

Informacje płynące odmieszkańców służą współtworzeniu przez nich wartościdanegosubregionu,którymisąm.in. wzmocniona lojalność społeczeństwa oraz często znaczne efekty ekonomiczne1. Stosowanie rozwiązań crowdsourcingowych skutkuje, zatem, licznymi korzyściami natury społecznej i ekonomicznej, które mogą uzyskać wszystkie uczestniczącepodmioty2.

 

Podsumowując, istnieje bardzo dużo możliwości wykorzystania crowdsourcingu przez samorządy terytorialne. Największą wartością dodaną takich działań jest aktywizacja społeczności lokalnej, która może uaktywnić ogromne zasoby energii, którym towarzyszyć będą pozytywne zmiany w funkcjonowaniu całej społeczności. Bardzo ważne przy tym jest, aby każdy mieszkaniec stał się «ambasadorem» własnego regionu w kontaktach z otoczeniem zewnętrznym. Natomiast brak skutecznych działań w tym zakresie najczęściej będzie przyczyną złej sytuacji finansowej regionu oraz jego powolnego wyludniania się3.

 

I tak, crowdsourcing zdobywa coraz większą popularność w coraz to nowych zastosowaniach. W szczególności,  crowdsourcing  jest  coraz częściejstosowany w różnych obszarach przez samorządy, w tym samorządy polskie, bowiem podstawą zdrowego funkcjonowania jednostek  samorządowych  jest szerokie i głębokie zaangażowa nie społeczności  lokalnych.  Dlatego też jednostki te intensywnie szukają innowacyjnych narzędzi podwyższania kreatywności społeczeństw zamieszkującychnaichterenie.Wrezultacietakże samorządy stają się bardziej samodzielne i kreatywne.

 

Podsumowując,   zarówno    metody taksonomiczne, jak i innowacyjne metody pozyskiwania informacji zewnętrznych, skutecznie służą poznaniu rzeczywistości analizowanych subregionów i szukaniu inspiracji do rozwoju. Docenienie społeczno-gospodarczego potencjału mieszkańców wspólnot samorządowych,  jak   i   zaczerpnięcie z posiadanych przez niego  informa cji, może stać się impulsem do tworzenia się local governance, tj. lokalnych wspólnot samorządowych, angażujących poszczególne podmioty z  danego terytorium. W dłuższym okresie powinno to przełożyć się na efektywność gospodarowania w obrębie danej zbiorowościlokalnej.

 

Literatura:

 

1.        Antczak Z., Kapitał i kapitał ludzki  w ewoluującej przestrzeni organizacyjnej, Wyd. EU we Wrocławiu, Wrocław2013.

 

2.          Barteczek A., Rączaszek A. (p.r.), Polityka gospodarcza w okresie transformacji i kryzysu, Wydawnictwo Uniwersytetu Ekonomicznego, Katowice2014.

 

3.        Bevir M., Governance: A very short introduction, Oxford University Press, Oxford2013.

 

4.       Białecki K., Instrumenty marketingu, Oficyna Wydawnicza Brandta, Bydgoszcz – Warszawa,2006.

 

5.          Błaszczuk D. J., Innowacyjność w sektorzeMSP,KwartalnikNaukowyUczelni Vistula Nr 37(3/2013).

 

6.     BłaszczukD.J.,Zarządzanieryzykiem w świetle teorii kierowania, Zarządzanie Ryzykiem Nr 26(2008).

 

7.         Bojanowski E., Samodzielność jako cecha ustrojowa samorządu terytorialnego, w: Slugocki J. (p.r.), Samorząd terytorialny w Polsce i w Europie : doświadczenia i dylematy dalszego rozwoju, Wydawnictwo Kujawsko Pomorskiej Szkoły Wyższej, Bydgoszcz 2009, s.13-19.

 

8.      Bryx M. (p.r.), Innowacje wzarządzaniumiastamiwPolsce,OficynaWydawnicza SGH, Warszawa2014.

 

9.            Bywalec Cz., Rudnicki L., Konsumpcja, PWE, Warszawa, 2002. Czermińska J., Zastosowanie metod taksonomicznych w klasyfikacji krajów Unii Europejskiej z punktu widzenia  pozio mu ich rozwoju gospodarczego,» Zeszyty Naukowe» 2002 nr 575. Czternasty W. (p.r.), Gospodarka Polski po akcesji do Unii  Europejskiej:  wymiarekonomiczno-

 

-społeczny, Wydawnictwo Uniwersytetu Ekonomicznego, Poznań 2011. Dolata S. (p.r.), Funkcjonowanie samorządu terytorialnego, Wyd. Uniwersytetu Opolskiego, Opole 1998.Dylewski M., Filipiak B., Gorzałczyńska Koczkodaj M., Analiza finansowa w jednostkach samorządu terytorialnego, Municipium, Warszawa, 2004. DziubaD.T.,Crowdsourcingamigracjarynków pracy do cyberprzestrzeni, [w:]Zacher

 

L.W. (p.r.),Wirtualizacja:problemy,wyzwania,skutki,Poltext,Warszawa2013.

 

10.             Dziuba D. T., Rozwój systemów crowdsourcingu w gospodarce polskiej,  [w:] Siemieniuk N., Michalczuk G. (p. r.), Technologieinformacyjnewzarządzaniuorganizacjami, Wydawnictwo Uniwersytetuw Białymstoku, Białystok2012.

 

11.            Erstad O., Sefton-Green J., Intellectual capital, Cambridge University Press, Londyn 2012.Fajferek A., Region ekonomiczny i metody analizy regionalnej, PWE, Warszawa1966;

 

12.            Fazlagić A. J., Czy Twoja firma jest innowacyjna? Jak poszukiwać innowacji w sektorze usług?, Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości, Warszawa2012.

 

13.          Fazlagić A. J., Otwarte innowacje i crowdsourcing a innowacyjność w sektorze usług, [w:] Rogoziński K., Panasiuk A. (p. r.), Zarządzanie organizacjami usługowymi, Wydawnictwo Uniwersytetu Ekonomicznego w Poznaniu, Poznań2012.

 

14.        Forlicz S. (p.r.), Metody ilościowew ekonomii, Wyd. Wyższej Szkoły Bankowej, Poznań 2008.Gliński P., Sadowski I., ZawistowskaA.(p.r.),Kulturoweaspektystruktury społecznej, Wydawnictwo Instytutu Filozofii i Socjologii PAN, Warszawa; Wydział Historyczno-Socjologiczny Uniwersytetu Białostockiego, Białystok 2010. Gorzym-Wikowski    W.,    Piętno    granicy wschodniej w gospodarce regionalnej Lubelszczyzny – bariera do pokonania?, VI Międzynarodowa Konferencja «Innowacje ekonomiczne i społeczne», Wyższa Szkoła Ekonomii i Innowacji, Lublin 29  maja 2014.

 

15.              Grzega  U.,  Poziom  życia  ludności w Polsce: determinanty i zróżnicowania, Wydawnictwo Uniwersytetu Ekonomicznego, Katowice 2012. Gwiazda A., Demograficzne wyzwania XXI wieku: implikacje dla polityki międzynarodowej, Szkoła Wyższa Prawa i Dyplomacji, Gdynia 2011.Herman A,  Kapitał  intelektualny  i  jego    liczenie,

 

«Kwartalnik nauk o przedsiębiorstwie», 2008, nr 3.

 

16.           Howe J., Crowdsourcing: why the power of the crowd  is  driving  the  future of business, Three Rivers Press, New York 2009.

 

17.        HoweJ.,TheRiseofCrowdsourcing, Wired, czerwiec 2006. http://dictiona- ry.reverso.net/english-cobuild/purchase%20using%20outside%20resources, [14.06.2014].

 

18.             Izdebski H., Samorząd terytorialny: podstawy ustroju i działalności, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa2006.

 

19.              Jóźwiak-Antczak M., Korolec O., Wykorzystanie crowdsourcingu w całym procesie marketingowym, [w:] KasprzyckiRosikoń J., Piątkowski J. (p. r.), Crowdsourcing: jak angażować konsumentów w świat marek, Helion, Gliwice2013.

 

20.            Kendall M. G., Buckland W. R., Słownik terminów statystycznych, PWE, Warszawa 1986. Klasik A., Gospodarka regionalnawteoriiipraktyce,Poracenaukowe AE we Wrocławiu, nr 734, Wrocław 1996. Kotowska I. E., Rynek pracy i wykluczenie społeczne w kontekście percepcji Polaków diagnoza społeczna 2013, Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej: Centrum Rozwoju Zasobów Ludzkich, Warszawa 2014, CD-ROM. Koza I., Aspekty ekonomiczne funkcjonowania powiatów ziemskich w Polsce, niepublikowana rozprawa doktorska, Akademia Finansów w Warszawie, Warszawa2013.

 

21.           Koza I., Fundamentalne znaczenie dochodów budżetowych powiatów grodzkich Lubelszczyzny dla kreowania innowacji,  VI  Międzynarodowa   Konferencja

 

«Innowacje ekonomiczne i społeczne», Wyższa Szkoła Ekonomii i Innowacji, Lublin 29 maja 2014.

 

22.              Kwiatkiewicz P. (p.r.), Bezpieczeństwo    energetyczne:    rynki   surowców i energii teraźniejszość i przyszłość, Agencja Reklamowo-Wydawnicza ESUS, Poznań 2014, t. 1 i 2.Kwiatkowski E. (p.r.), Zróżnicowanie rozwoju polskich regionów, Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, Łódź 2008.Lanxon N., How the Oxford EnglishDictionarystartedoutlikeWikipedia. Wired, January 2011, http://www.wired.co. uk/news/archive/2011-01/13/the-oxford-english-wiktionary,[23.04.2014].

 

23.               Lew-Starowicz R., Lorecka K., Włączenie cyfrowe droga  do  reintegracji społecznej, Wydawnictwo Uniwersytetu Warszawskiego,  Warszawa   2013.Madej T., Zasadzki W., Problemy polityki regionalnej w Polsce, Folia Oeconomica 154, Wyd. UŁ, Łódź, 2001.Matysiak A., Kapitał jako proces, Zeszyty Naukowe PTE, nr    6,

 

Kraków 2008.Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej: Centrum Rozwoju Zasobów Ludzkich, Warszawa 2014, CD-ROM.

 

24.MinisterstwoRozwojuRegionalnego, Strategicznie dla rozwoju: polityka rozwoju w zintegrowanym podejściu, Warszawa 2011.NowakS.(p.r),Metodybadańsocjologicznych, PWN, Warszawa1970.

 

25.         Ostrom E., A Behavioral Approach to the Rational Choice. Theory ofCollective Action, The American Political Science Review, nr 1 z 1998roku.

 

26.            Ostrom E., Governing the commons: the evolution of institutions for collective action, Cambridge University Press, Cambridge, New York2008.

 

27.       Pająk K. (p.r.), Gospodarkarynkowa w Polsce 20 lat transformacji, Wydawnictwo Uniwersytetu Ekonomicznego, Poznań, 2009.

 

28.        Panasiuk A. (p. r.), Zarządzanie organizacjami usługowymi, Wydawnictwo Uniwersytetu Ekonomicznego w Poznaniu, Poznań2012.

 

29.           Piątkowski J., Niezmierzona skuteczność crowdsourcingu, [w:] KasprzyckiRosikoń J., Piątkowski J. (p. r.), Crowdsourcing: jak angażować konsumentów w świat marek, Helion, Gliwice2013.

 

30.         Pięta-Kanurska M., Polityka regionalnairozwójregionalny,ZeszytyNaukowe Wyższej Szkoły Zarządzania i Finansów we Wrocławiu, Wrocław2003.

 

31.          Ranking miast powiatowych, «Polityka», nr45/2014.

 

32.             Sierocińska K., Kapitał społecz ny. Definiowanie, pomiar i typy, «Studia Ekonomiczne» 2011, nr1.

 

33.          Staszyńska K. M., Marka, Konsument, Badacz. Spotkania na rynku, Wolters Kluwer, Warszawa,2013.

 

34.         Strzelecki Z. (p.r.), Gospodarka regionalna i lokalna, WN PWN, Warszawa 2008.

 

35.      SułkowskiCz.(p.r.),Problemyteoriii polityki makroekonomicznej,Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego, Szczecin2011.

 

36.          Swora M., Woszczyk M. (p.r.), W kierunku nowoczesnej polityki energetycznej,InstytutObywatelski,Warszawa2011.

 

37.         Szewczuk A., Kogut-Jaworska M., Zioło M., Rozwój lokalny i regionalny. Teoria i praktyka, Wyd. C. H. Beck, Warszawa2011.

 

38.       Timofiejuk I., Lasek M.,Pęczkowski M., Miary statystyczne, GUS, Warszawa 1997.

 

39.         Wilkin J. (p.r.), Jakość rządzenia w Polsce: jak ją badać, monitorować i poprawiać?,WydawnictwoNaukoweSCHOLAR, Warszawa2013.

 

40.        Wojciechowski S., Potyrała A.(p.r.), Bezpieczeństwo Polski: współczesne wyzwania, Difin, Warszawa2014.

 

41.          Woźniak M. G. (p.r.), Gospodarka Polski1990-2011,t.2,WNPWN,Warszawa 2013.

 

42.        Woźniak M. G. (p.r.), Nierówności społeczne a wzrost gospodarczy, Wyd. Uniwersytetu Rzeszowskiego, Rzeszów 2014.

 

43.             Zeliaś A., Metody statystyczne, Państwowe Wydawnictwo Ekonomiczne, Warszawa2000.

 

 

 

STRESZCZENIE

 

Zarówno w gospodarce polskiej, jak i globalnej,kapitał,obokziemiipracy,jest jednym z trzech fundamentalnych czynników.Współcześnie,zarównowkontekścieocenysytuacjiprzedsiębiorstw,kierowania społecznościamisamorządowymi,jak i oceniania efektywności inwestycji, pojęcie kapitału bardzo mocno ogniskuje się wokół samego kapitału intelektualnego, rozumianego jako bieżący, lub potencjalnyzasóbtworzenia,lubpowiększania bogactwa danej jednostki gospodarczej, wspólnoty, czy narodu. W tym kontekście warto dostrzec ekspansywną rzeczywistość polskich wspólnotgrodzkich.

 

Pierwszym celem artykułu jest przybliżenie metod, dzięki którym dostrzec można ekspansywną rzeczywistość polskich  miast  grodzkich,  któ re od ponad ćwierć wieku stanowią jedną z polskich struktur samorządowych. Powyższe realia zostaną zweryfikowane metodami taksonomicznymi pomagającymi uchwycić powiązania i zależności przyczynowo-skutkowe występujące pomiędzy zjawiskami społeczno –gospodarczymi.

 

Drugim celem artykułu jest analiza potrzeb samorządów grodzkich w zakresie informacji zewnętrznych, płynących z otoczenia społeczno gospodarczego oraz możliwości gromadzenia tychże informacji za pomocą nowoczesnych, innowacyjnych metod.

 

Zwieńczeniem artykułu będzie prezentacja wyników badańprzeprowadzonych w oparciu o wyżej scharakteryzowanemetody.

 

Прочитано 454 разів
Ви тут: Home Архів номерів #3(13)/2015 СУЧАСНІ ПРОБЛЕМИ РЕГІОНАЛЬНОГО РОЗВИТКУ ТА СОЦІАЛЬНО-ЕКОНОМІЧНИЙ ПОТЕНЦІАЛ МІСТ НА ПРАВАХ РАЙОНУ ПІВНІЧНО-ЗАХІДНОГО МАКРОРЕГІОНУ -ІВОНА КОЗА.